Beeld: Der Spiegel.
Deed je het nog niet, begin er dan nu mee. Een beschimpende schaterlach voor iedere keer dat je een westers politicus China de les hoort lezen over de vrije markt.
Twitter: jhmommers | E-mail: mom@jelmermommers.nl
Beeld: Der Spiegel.
Deed je het nog niet, begin er dan nu mee. Een beschimpende schaterlach voor iedere keer dat je een westers politicus China de les hoort lezen over de vrije markt.
In de Volkskrant van afgelopen zaterdag stond een haarscherpe analyse van Marcel Möring. Hij evalueert wat de verschrikkelijke Sarah Palin dat hopey-changey-stuff van Obama noemt. Het stuk gaat dus over de VS, maar breder vooral ook over hoop en wanhoop. Wat moeten we met die gevoelens?
Voorbeeld van de heerlijke helderheid van het stuk: “De economie is gestruikeld en lijkt weliswaar overeind te krabbelen, maar iedereen weet dat het systeem niet werkt.” Toch gek dat het functioneert zo lang we collectief mee blijven doen, als je erover nadenkt. Het hele stuk is voor abonnees na te lezen via de site van de Volkskrant.
Een aspect dat mij steeds weer interesseert is hoe we de politieke bewegingen van deze tijd moeten duiden. Möring is daarover glashelder:
“Onze verwachtingen worden bepaald door onze hoop. Welke verandering bij die verwachting hoort maakt het verschil. Er is de positieve verwachting, die van vooruit-naar-een-nieuwe-tijd, naar de helderheid van pragmatisme, een intellectuelere politiek, problemen oplossen door ze te onderkennen. En er is de negatieve: die van terug-naar-toen-het-nog-goed-was, problemen niet oplossen maar ze verwijderen, de duidelijkheid van maatregelen die totaal en meeslepend zijn.”
(…)
“Er waart een spook door de westerse wereld. Het is het spook van de wanhoop en het heeft een tweeling gebaard die positieve en negatieve hoop heet. De ene wijst vooruit en acht verandering mogelijk, de andere kijkt over de schouder en vindt het tegengestelde. De ene accepteert dat de wereld verandert en altijd aan verandering onderhevig is geweest, de andere acht verandering onwenselijk en wil die ongedaan maken. Er is hier geen links of rechts. Er is alleen nog progressief en conservatief en de conservatieven houden er enkele sociaal-democratische ideeën op na, de progressieven hanteren soms ronduit neo-liberale retoriek.”
Aan het begin van dit tweede stukje staat in feite: naar welke richting je in de politiek ook neigt, het is allemaal wanhoop. Weinig vrolijke conclusie. Klopt het? Read more…
Of: Hoe biologische stamppot de wereld (en Den Haag) kan veranderen (zelfs als het kabinet stilstaat)

Links en rechts als een verschil in open- of geslotenheid voor nieuwe ervaringen?
Psycholoog Jonathan Haidt brengt ons morele bewustzijn terug tot vijf pijlers, en onderscheidt vervolgens welke pijlers van de moraal belangrijk worden gevonden door liberalen en conservatieven. Dat blijken niet dezelfde te zijn. Ziehier een pleidooi tegen stereotypes over links en rechts, en voor een holistische visie op de politiek.
De moeite waard om helemaal te kijken (kleine 19 minuten), de gehaaste weeklezer krijgt later deze week mijn geschreven interpretatie.
***
dit bericht hoort bij linksrechtsweek
Hulp is zelden alleen hulp als het van een Amerikaan komt. De formidabele reddingsactie die de Amerikanen nu in Haïti op poten zetten, komt samen met de ambitie om langdurig politiek in te grijpen in het verwoeste land. En er geld te verdienen.
Waar de Chinezen in Afrika handel drijven op basis van puur zakelijke overeenkomsten – no morale attached –, komt contact met Amerikaanse instituties bijna altijd samen met een moral sidenote. De Amerikaan vertelt de wereld vanaf zijn high horse graag wat te doen. Dat wordt steeds moeilijker en Obama doet het een stuk minder dan zijn voorganger, maar een zekere zelfverzekerdheid, een gevoel aangewezen te zijn om de wereld te leiden, is de VS begrijpelijkerwijs niet vreemd.
En er is heel wat voor te zeggen. Google is een goed voorbeeld. Het kondigde kortgeleden aan te vertrekken uit China als de censuur blijft toenemen en wendt zijn macht op die manier aan om goed te doen.
Maar deze — hier nogal dik aangezette — mindset van morele superioriteit neemt een wat scherpe, misschien zelfs schadelijke, wending als het op rampen aankomt.