Een jaar in office, en Barack durft toe te geven dat hij zelf steken heeft laten vallen. De volkswoede die bij de verkiezingen in Obama’s voordeel uitpakte, keert zich nu tegen hem, zo analyseert hij. Obama kreeg gister een harde klap met de senaatsverkiezingen in  Massachut Massachuttes Massachusetts. Na decennia lang democratisch gestemd te hebben, werd de Republikein Scott Brown nu met overweldigende meerderheid verkozen. De BBC noemt het een ware revolutie.

Door de verkiezing van Brown zijn de democraten de supermeerderheid in de senaat kwijt. De hervorming van de gezondheidszorg komt daarmee in gevaar. Obama pleit er daarom voor om “snel samen te komen op de punten waar mensen het over eens zijn,” waarmee hij ruimte laat voor concessies.

Slappe knieën?
Supereconoom en columnist van de New York Times Paul Krugman betichtte Obama naar aanleiding van die tactiek van zwak leiderschap. Hij vatte de opmerkingen van Obama samen als: “Run away! Run away!“ Krugman concludeert met het vernietigende: “(..) I have to say, I’m pretty close to giving up on Mr. Obama, who seems determined to confirm every doubt I and others ever had about whether he was ready to fight for what his supporters believed in.”

Reflecteren, aan jezelf twijfelen en je fouten toegeven — het zijn grootse eigenschappen. Maar soms moet er uit overtuiging worden gevochten. Ik hoop van harte dat Obama dat nu gaat doen.