Dit bericht hoort bij breinweek
“Ik ben onschuldig!”
“Waarom wilt u dan niet meewerken aan ons onderzoek? U voelt niets van de test die we willen doen. Als u niets te verbergen heeft, waarom doet u dan niet mee?”
“Ik wil niet dat jullie in mijn hoofd kijken. Mijn gedachten zijn van mij.”
“Dat zal wel meneer, maar u heeft de schijn tegen.”
***
Dit gesprek zou over enkele (tientallen) jaren wel eens plaats kunnen vinden in een rechtszaal. Stel, je wordt verdacht van een misdrijf, en je wordt gevraagd mee te werken aan een onderzoek. Je krijgt een soort douchemuts op je hoofd, met draadjes eraan. De elektrodes in de muts meten wat er gebeurt in je hersenen. Vervolgens krijg je materiaal te zien van het misdrijf waarvan je wordt verdacht. Verdachte rekeningafschriften, of een foto van iets gruwelijks. Aan de weergave van je hersenactiviteit kan een dokter aflezen of je het bewijsmateriaal herkent, of het herinneringen oproept.
Zo ja, dan zul je er wel iets mee te maken hebben.
Zo nee, dan ben je waarschijnlijk onschuldig.
Weiger je mee te werken, dan heb je iets te verbergen. Verdacht.
Belachelijk?
Klinkt nogal belachelijk, en dat is het ook, maar het zou over enkele (tientallen) jaren best gewoon kunnen zijn in de rechtszaal. In de toekomst zou een accurate hersenscan waarheid en leugen feilloos kunnen scheiden.
Misschien kan zelfs meer. Steven Laken, oprichter van een bedrijf dat geavanceerde leugendetectietechnieken ontwikkelt, voorziet forensische breinscans, die iemands intenties, doelen en gedachten kunnen onderzoeken:
“Does someone understand that what they did was wrong, or did they intend to do it? This makes the difference between murder and manslaughter. We may also be able to tell if someone has been in a terrorist camp, or had certain motivations. For example, if you show someone a place they recognise, their brain reacts differently under fMRI than if they are seeing a picture of a place they never visited. With eyewitnesses, false memories light up different parts of the brain than true memories, which could be very useful for asking witnesses to identify criminals.”
Als dit soort technieken betrouwbaar worden gevonden, en rechters beginnen ze te accepteren in de rechtszaal, is er geen weg meer terug. Onze hersenen worden dan – in ieder geval in de rechtszaal – ook het terrein van anderen.
Winkel
Maar dat kan natuurlijk ook op andere plekken. Hersenscans kunnen ook aantonen waar je op let bij een politieke speech, welke reclameboodschap goed overkomt, en welke je het best onthoudt. Ik durf te wedden dat dit gebied eerder tot in perfectie wordt ontwikkeld dan de rest, want er zit meer geld achter een BigMac dan achter Rechtvaardigheid. Neuromarketing heet het, en als het goed werkt zijn de mogelijkheden eindeloos:
Begrijp het brein van je consument, en je reclame kan bijna niet meer missen!
Is dit een goed idee?
***
Lees het volledige artikel waarop dit stukje gebaseerd is.
Dit bericht hoort bij breinweek
Gerelateerde verhalen
