COMMENTAAR

Wie denken wij eigenlijk precies dat wij zijn, wij Nederlanders?

Ik lees vanochtend in de krant dat onze pluimveesector het “penicilline-achtige antibioticum Ceftiofur gebruikt om de weerstand van eendagskuikens te verhogen.” In de volgende alinea wordt doodleuk genoteerd dat het “gebruik van dat middel volgens Europese richtlijnen overigens niet toegestaan” is.

Overigens.

Het gebruik van Ceftiofur bij kippen is in het nieuws omdat RIVM-directeur Roel Coutinho vreest dat wij er (mede) door het eten van ‘behandeld’ vlees een resistentie tegen opbouwen. Dat is nog niet bewezen, Coutinho heeft voor later deze maand een expertmeeting gepland om het mogelijke verband te bespreken. Wat zou daar nou uitkomen?

Ik begrijp de discussie overigens niet. Dat middel mag volgens Europese richtlijnen niet gebruikt worden, maar het wordt wel gebruikt. Dat heet illegaal. Dus? De pluimveesector moet er onmiddellijk mee kappen. Geen hogere wiskunde.

Illegaal

Over illegaal gesproken. Zelfde krant, voorpagina.

“Nederland mag uitgeprocedeerde asielzoekers met kinderen niet meer op straat zetten.” Dat doen wij, blijkbaar. Wie wordt uitgeprocedeerd maar zijn vertrek niet kan regelen of wie niet meewerkt, wordt vanuit een “vrijheidsbeperkende locatie” in Ter Apel met een OV dagkaart op het station afgezet. Soms met kinderen en al.

Ook dat is Nederland. We gaan al een tijdje niet meer door voor tolerant, maar dit is het andere uiterste, het is genant. Trouwens ook niet de eerste keer dat we op onze vingers worden getikt.

Wij zijn ook het land waarvan de (nu demissionair-) premier denkt dat hij zorgvuldig ontwikkeld Europees beleid voor natuurbehoud kan ombuigen in het voordeel van zijn achterban op het platteland. Het land dat koste wat kost mee wil blijven doen met de ontwikkeling van peperdure straaljagers, omdat we zo leuk meekomen met de Amerikanen. Het land waarvan de minister van Buitenlandse Zaken alle opties in Afghanistan open wilde houden, omdat hij zo in de watten werd gelegd. Het land dat altijd een uitnodiging voor de G20 weet te strikken, terwijl we daar niet horen.

We zijn een boefje, we doen wat ons uitkomt, we zijn binnen, omhoog gevallen, we doen mee. Nogal een genante vertoning.